Henryk Sienkiewicz

"Aforyzmy"

[91-100]

[91. Optymizm]

Kto wszedł w podziemie, tego otacza ciemność, ale ten nie ma jeszcze prawa przeczyć, że ponad sklepieniem istnieje niebo i słońce, światło i ciepło.

[92. Przyszłość]

W każdej przyszłości jest coś, co chwilami przejąć może niepokojem najodważniejszą duszę, choćby to, że ta przyszłość nadejdzie dopiero.

[93. Samokrytycyzm]

W każdym z nas siedzi dwóch ludzi, z których drugi krytykuje to, co robi pierwszy.

[94. Prawdziwa miłość]

Gdy kochanie rwie się nie z ust, ale z serca, to chyba o niczym nie jest tak trudno mówić.

[95. Samotne serce]

Samotne serce miotane życiem musi w końcu przyczepić się do czegoś, jak przyczepia się muszla miotana falą.

[96. Niechęć]

Niechęć, tak jak miłość, potrzebuje mieć blisko osobę, przeciw której się zwraca.

[97. Dwojakie uczucia]

Uczucia są dwojakie: jedne jak skały, potężne, niewzruszone; drugie jak strumień, w którym się przejrzeć można.

[98. Przeklęci przez los]

Są ludzie przeklęci przez los w godzinę urodzenia, dla których jedynym odkupieniem jest śmierć.

[99. Głupota ludzka]

Jest w śiecie jeden czynnik, z którym się nikt w swoich planach i w swoim działaniu nie liczy, a przez który wszystko się może rozbić, zawieść, popsuć - to głupota ludzka.

[100. Młodość - wartość niezmienna]

Choćby świat i życie były jak najgorsze, to jedno w nich zostanie wiecznie dobre - młodość.

[powrót]